Βράδυ Παρασκευής, την ίδια ώρα που το Μουντιάλ έχανε τον αφρικάνικο εξωτισμό του με τον αποκλεισμό της Γκάνας, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης δεχόταν μια παραγγελιά στα ορεινά της Καστέλλας: "Παίξε ένα τραγούδι για τον κακομοίρη τον Εντγκάρ Αλλαν Πόε!"
 
Η απάντησή του, στολισμένη με το γνώριμο πονηρούτσικο χαμόγελο, ήταν καταλυτική: "Δεν ήταν κακομοίρης ο Πόε". Ηταν απλώς καταραμένος, ψιθύρισε κάποιος στην εξέδρα του Βεάκειου. Το συγκεκριμένο τραγούδι ("Εντγκάρ Αλλαν Πόε") ήταν εκτός προγράμματος, αλλά ο Αλκίνοος το πρόσθεσε με αόρατο μολύβι στο setlist. "Δεν το έχουμε προβάρει με τη μπάντα, αλλά οι μουσικοί είναι γάτοι, θα το πιάσουν με τη μία".
 
Πίσω του δεν υπήρχε κανείς. Η συναυλία ήταν "σόλο Αλκίνοος". Το κοινό ξεκαρδίστηκε στα γέλια.
 
Και το τραγούδι ήταν υπέροχο, από τα καλύτερα που έχει γράψει ποτέ.
 
Πέρυσι τέτοιες μέρες, ο Αλκίνοος έδωσε στη Μικρή Επίδαυρο μία σχεδόν ακουστική παράσταση, αληθινή μυσταγωγία, με τη συμμετοχή του φωνητικού συνόλου "Εν Φωναίς". Με την ίδια συντροφιά τραγούδησε την περασμένη άνοιξη στο "Γυάλινο", όπου όμως τα τραγούδια του είχαν ηλεκτρική ενορχήστρωση, ίσως και για να κρύβουν το ενοχλητικό μπούρου-μπούρου όσων θεατών "πάνε στον Αλκίνοο για να τα πούνε". Δικό του το διαχρονικό χωρατό.
 
Μέσα στο καλοκαίρι που τρέχει, ο 41χρόνος δημιουργός έδωσε θερινή άδεια στους καταπληκτικούς μουσικούς που συνήθως τον πλαισιώνουν (Στ.Λάντσιας, Γ.Κιουρτσόγλου κ.α.) και ξεκίνησε συναυλίες μόνος, με μοναδικούς συμπαραστάτες μία ακουστική και μία ηλεκτρική κιθάρα, ένα μπάσο, κάτι παράξενα κρουστά, πεταλιέρες και ένα συνθεσάιζερ για να ηχογραφεί "στο φτερό" τα μουσικά μέρη που δίνουν ζωή σε μερικά τραγούδια.
 
Και την επόμενη εβδομάδα, επιστρέφει στη Μικρή Επίδαυρο, για να παίξει όχι μόνος, ούτε με σοπράνο τραγουδίστριες και χορωδίες, αλλά με την ορχήστρα Absolute Ensemble της Νέας Υόρκης και το βιολιστή Μιλτιάδη Παπαστάμου. Σύμφωνα με το δελτίο Τύπου, το ιδιαίτερο πρόγραμμα που θα παρουσιάσουν "συνδυάζει, μακριά από κάθε σοβαροφάνεια, την «κλασική» μουσική του 21ου αιώνα, την τζαζ, τη world music, τη ροκ, progressive και underground σκηνή, με το μεσαιωνικό κυπριακό και το σύγχρονο ελληνικό τραγούδι, τον αυτοσχεδιασμό και τους νέους τρόπους γραφής".
 
Ερωτώ με την αφέλεια του ακροατή που δεν ξέρει και πολλά-πολλά: ποιός άλλος εκπρόσωπος της "νέας σκηνής" έχει τέτοιου είδους ανησυχίες; Ποιός ντύνει με διαφορετικά ρούχα τα τραγούδια του σε κάθε του εμφάνιση; Ο "Πόε" του Βεάκειου μοιάζει ελάχιστα με τον "Πόε" του Γυάλινου ή με τον "Πόε" της περυσινής Επιδαύρου, πόσο μάλλον με τον "Πόε" του 2003 στο Μετρό ή με τον "Πόε" του δίσκου.
 
Στα αυτιά μου έχω ακόμη από το βράδυ της Παρασκευής τα στοιχειωτικά πλήκτρα του αποχαιρετιστήριου "Ησυχία" και την απροσδόκητη ενορχήστρωση του καταιγιστικού (και αγαπημένου μου) "Γιατί Δεν Ερχεσαι Ποτέ Οταν Σε Θέλω": φλάουτο, μπάσο, μια κιθάρα που στρίγγλιζε και ένα άγνωστο σε μένα πνευστό, σαν αυτά τα βυζαντινά μαρκούτσια που κάθε τόσο ξεφουρνίζει ο Αλκίνοος.
 
Ή σαν κάτι άλλα παράξενα με τα οποία γαρνίρισε τη μουσική του παιδεία όταν πήγε -ήδη φτασμένος, το 2005- για μαθήματα σύγχρονης μουσικής σύνθεσης στην Αγία Πετρούπολη. Ποιός άλλος θα έκανε τέτοια μετεκπαίδευση; Τον περασμένο Νοέμβριο, ο Αλκίνοος επέστρεψε στη μαγευτική πόλη της Βαλτικής για να δώσει συναυλία στο Κονσερβατόριό της, μαζί με τη Συμφωνική Ορχήστρα της Φιλαρμονικής της Αγίας Πετρούπολης. Μαζί του είχε το Γιώργο Καλούδη, σολίστ της κρητικής λύρας.
 
Δυστυχώς, δεν έφτασε μέχρι εκεί η χάρη μου. Εδώ, όμως, ψάχνω τις παραστάσεις του με επιμονή. 
 
"Μα, είναι γυναικεία η μουσική του", επισημαίνει η Εμμ, ενώ παρατηρεί πόσο λίγοι άνδρες κάθονται ακροβολισμένοι στα 2.000 καθίσματα του Βεάκειου. "Chick music"! Είναι; Κατά τη γνώμη μου, δεν υπάρχει τίποτε πιο ανδροπρεπές από έναν άνδρα που έχει ευαισθησίες και δεν προσπαθεί να τις κρύψει.
 
Αντιγράφω, με την ευκαιρία, το θαυμάσιο τσιτάτο κάποιου σοφού από τη σαββατιάτικη Ελευθεροτυπία: "Το πιο σέξι σημείο του ανθρώπινου σώματος είναι το μυαλό". Το είπε, μάλιστα, όχι κάποιος χοντρός σαπιοκοιλιάς, αλλά ο κορυφαίος χορογράφος Γιάν Φαμπρ. Κάτι τέτοια ξεφουρνίζει και τον λένε "αιρετικό".