Shots

Κάποιος να της μιλήσει της Αφροδίτης Μάνου, δεν υπάρχει;

05 Νοεμβρίου 2019

Είναι κρίμα να εκτίθεται έτσι στα social media...

Το νέο επεισόδιο στον εθνικιστικό της οίστρο έχει να κάνει με τις παρελάσεις. Και επιτίθεται, απευθείας, σε έναν από τους καλύτερους συνθέτες της νέας γενιάς (αν όχι τον καλύτερο στο είδος του), τον Θέμη Καραμουρατίδη.

Εγραψε λοιπόν ο Θέμης ένα πολύ προσωπικό κείμενο για τις παρελάσεις:

«Η παρέλαση ήταν για μένα από τις πιο τραυματικές και συνάμα αποκαλυπτικές εμπειρίες της παιδικής και εφηβικής μου ζωής. Επειδή ήμουν ο πιο κοντός της τάξης ήμουν στην τελευταία σειρά την διαλυμένη ,την χλευαστική, την με τα πιο πολλά στραγάλια. Έχοντας υπάρξει όμως καλός μαθητής ενίοτε ήμουν και σημαιοφόρος ή παραστάτης. Βίωσα λοιπόν από νωρίς ένα μοντέλο κοινωνίας η οποία σε επιβραβεύει αν είσαι με τους άριστους , αν δεν είσαι όμως σε στοιχίζει με βάση το ύψος σου ένα χαρακτηριστικό με το οποίο γεννήθηκες (και μάλιστα αν είχες και παραπάνω κιλά σε έχωναν στις μέσα σειρές για να μη χαλάς την αρμονία και την εικόνα). Αυτό ήταν η παρέλαση για μένα ως παιδί. Μια πρώτη ένδειξη ότι η κοινωνία αν δεν είσαι αυτό που θέλει σε ξερνάει. Ά
μα θέλεις να τιμήσεις τους ανθρώπους που αγωνίστηκαν και έχασαν τη ζωή τους για να είσαι εσύ καλά τώρα κάνε το με τη στάση ζωής σου.
Τίμησε τους με τον τρόπο που συμπεριφέρεσαι στην ουρά στις δημόσιες υπηρεσίες.
Τίμησε τους στον τρόπο που φέρεσαι στο περιβάλλον της Ελλάδας.
Τίμησε τους στον τρόπο που αντιμετωπίζεις τους κατατρεγμένους αυτής της ζωής. Στον τρόπο που σέβεσαι τον διπλανό σου.
Τίμησε τους αγωνιζόμενος για σχολεία, αθλητικές εγκαταστάσεις, κέντρα πολιτισμού, παιδεία, αλληλεγγύη.
Δείξε πραγματική ευγνωμοσύνη για αυτά που έχεις χάρη στους αγώνες των άλλων, σεβόμενος την ίδια τη ζωή σου και τις ζωές των γύρω σου.
Και αν θες να κρατήσεις τη μνήμη τους ζωντανή καντο μέσα από τραγούδια, ποίηση, δίδαξε στο παιδί ιστορία (όχι παραμύθι) φτιάξε στεφάνια. Μην το προετοιμάζεις να γίνει ένα πιόνι μιας κοινωνίας που δεν θέλει να το αγαπήσει και να το αποδεχτεί επειδή γεννήθηκε, κοντό, με αναπηρία ή όπως αλλιώς του έλαχε».

Η απάντηση της Αφροδίτης Μάνου είναι απίστευτα προσβλητική και, θα λέγαμε, για πέταμα. Χώρια που φυτρώνει εκεί που δεν τη σπέρνουν. Ιδού:

«1. «Ήμουνα, λέει, κοντό και χοντρό παιδί και με βάζανε τελευταίο στη γραμμή, γι’ αυτό πρέπει να σταματήσουν οι παρελάσεις.»
► Η απόλυτη ανοησία …
Να νομίζεις ότι το μπούλινγκ θα σταματήσει, αν σταματήσουν οι παρελάσεις…
Ο ορισμός του δικαιωματισμού.
Να νοιάζεσαι περισσότερο για την «ατυχία» ενός παιδιού με ορμονική διαταραχή στην εφηβεία, αντί για το δικαίωμα ΕΝΟΣ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΛΑΟΥ, να γιορτάσει τις σπάνιες στιγμές της ενότητας του έθνους, απέναντι στον ξένο κατακτητή.

2. «Γι’ αυτό άμα θες να τιμήσεις τους ανθρώπους, που αγωνίστηκαν, καν’ το με τη στάση ζωής σου… Δίδαξε το παιδί σου ιστορία (όχι παραμύθι)»
►Σ’ αυτή την «Ιστορία-παραμύθι» που αναφέρεται ο νεαρός δικαιωματιστής, 3 γενιές παρουσιάστηκαν εθελοντές για να πολεμήσουν το ξένο, αλλότριο έθνος που ετοιμαζόταν να εισβάλει στην Πατρίδα μας. 250.000 άνθρωποι πέθαναν απ’ την πείνα στη διάρκεια της Κατοχής της Ελλάδας, από το άλλο αλλότριο έθνος. Τα παιδιά που ήταν ανάμεσά τους, δεν είχαν την τύχη να γίνουν παχουλά και να τα κοροϊδεύουν στην παρέλαση. Πέθαναν αποστεωμένα, βυζαίνοντας το άδειο βυζί της μάνας που είχε πεθάνει λίγο πριν και η ίδια από το λιμό. Που πάει να πει, το ξαναλέω, από την πείνα.
Η ασέβεια και η αλαζονεία. Απέναντι στην έννοια της Πατρίδας και του Έθνους. Που είναι το μόνο (αποδεδειγμένα) στην 4.000 χρόνων Ιστορία μας που μπορεί να μας ενώσει και να μη σκοτωνόμαστε μεταξύ μας.

Άρατα κούρατα - χέσ’ τα και κατούρα τα, ενός καλλιτέχνη της νέας γενιάς με 2.000 λάικ από κάτω (ΟΛΩΝ ΔΗΛΑΔΗ), ανθρώπων που αφού ΑΝΕΠΙΤΥΧΩΣ προσπάθησαν να ρίξουν στην αρένα τον Αρκά ως ομοφοβικό, προσπαθούν τώρα, να προσβάλουν και να καταρρακώσουν κάθε έννοια ήθους και αξιών που άντεξε (κάτι δεκαετίες τώρα) στα συστηματικά πογκρόμ μισελλήνων ακαδημαϊκών παραχαρακτών της Ιστορίας, που μίλησαν για «μη ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού» και για «συνωστισμό» στο λιμάνι της Σμύρνης, αντί για Μικρασιατική Καταστροφή …
Αυτά από καθηγητές-υπαλλήλους των Βρυξελλών, που τρώγοντας με δώδεκα μασέλες, προσπαθούν λυσσαλέα να μάς χωρίσουν από τον Αισχύλο και τη Σαπφώ, από τον Κολοκοτρώνη και τον
Παύλο Μελά, σαν κάτι ανθρωπάκια που τυχαία μιλούν αυτήν την Αρχαία Γλώσσα, τυχαία επέζησαν σ’ αυτό το σταυροδρόμι της Γης με τη Θάλασσα και που τυχαία και ανεξήγητα θα πολεμήσουν
ολομόναχα, χωρίς τους συμμάχους τους του «λαμπρού Διαφωτισμού» σε περίπτωση ξένης εισβολής στη γη αυτή και τη θάλασσα …
Για το Αιγαίο.
Για τη Θράκη.
Για την Κρήτη.
(Για την Ελλάδα, ρε γ…ώ το …)»

Αλλα αντ' άλλων. Ας της πει κάποιος που την αγαπάει δύο πράγματα να την προστατεύσει λίγο. Το έχει τερματίσει το τελευταίο διάστημα. Εσβησε μία αξιοπρεπή πορεία πολλών ετών. Και όσο περνάει ο καιρός το κάνει όλο και χειρότερο. Ας αφήσει τουλάχιστον το social media και ας πάρει τηλέφωνο να τα λέει στους φίλους της αν το έχει τόσο ανάγκη... 



 

Στην ίδια κατηγορία