Της Δ.Υ.
Και μετά κριτική, και επικρίσεις, και εμπάθεια, και ευτελισμός… Και κάπου εκεί αναρωτιέσαι αν και πώς προάγεται ο Πολιτισμός. Και τότε θέλεις να βγάλεις μια κραυγή, σαν αυτή του Μουνκ! Πάντα θα υπάρχουν και πρέπει να υπάρχουν απόψεις: σύμφωνες, αντίθετες, συντηρητικές, ριζοσπαστικές. Και η κριτική είναι θεμιτή. Η πρόθεση και ο τρόπος έκφρασης, όμως, είναι που κάνουν τη διαφορά.
Οι μέρες για τις καλές τέχνες είναι δύσκολες και θα γίνουν επώδυνες. Είναι πιο επιτακτική από ποτέ η ανάγκη για συσπείρωση όλων των καλλιτεχνών, υπό το γνωστό σύνθημα του Αλέξανδρου Δουμά στους «Τρεις σωματοφύλακες»: «Ένας για όλους και όλοι για έναν». Και από τα μεγάφωνα να ακούγεται δυνατά ο στίχος του Τάκη Μουσαφίρη «Άκου, έχω φωνή». Και η φωνή αυτή θα ακουστεί. Ελπίζουμε να ακουστεί. Και τότε θα περιμένουμε να δούμε την κυβέρνηση και τον Πολιτισμό σε ένα απολαυστικό pas-de-deux. Έστω και με αποστάσεις ασφαλείας...
Ρομαντικό; Ίσως. Ο καλλιτεχνικός κλάδος πρέπει να επιβιώσει. Γιατί «πολιτισμός σημαίνει φως…».
Ψυχραιμία λοιπόν. Ο Κίπλινγκ, το διατυπώνει πολύ σοφά στο «Αν»: «Αν μπορείς στην τρικυμία να κρατήσεις ψυχραιμία… Θα μπορέσεις ν’ απολαύσεις όπως πρέπει τη ζωή σου»!
