10 Φεβρουαρίου 2026
Συνέντευξη στον Ηλία Σελιμά
Το ραδιόφωνο είναι αυτή η φωνή που τρυπώνει δίπλα σου με το γύρισμα ενός κουμπιού. Η φωνή γίνεται παρουσία, κάθεται δίπλα σου, στον καναπέ σου, στην θέση του συνοδηγού. Φτιάχνει μαζί σου τον πρωινό καφέ, την ακούς να αχνομιλάει εν μέσω μιας δύσκολης κατάστασης και ηρεμείς. Και πόσα άλλα.
Μια τέτοια φωνή είναι η Βιβή Παπαστάθη. Σε συντροφεύει από τον Μέντα 88, καθημερινά και αδιαλείπτως που λένε από τις 7 το πρωί και για ένα τρίωρο, έως τις 10 δηλαδή. Την ώρα του δύσκολου ξυπνήματος, του καφέ που δεν πέτυχες, της διαμαρτυρίας «αμάν ρε μπαμπά 5 λεπτά ακόμα». Την ώρα που η μουσική και η φιλική κουβέντα κάνουν την δουλειά. Μια κουβέντα φιλική ακολουθεί. Μπήκε χωρίς κανείς να της το επιβάλει σε αυτό το μονοπάτι. Ελπίζω να αφήσει και σε εσάς το χαμόγελο που αποτύπωσε στο πρόσωπο μου.
Έχω μεγάλη περιέργεια να μάθω, από μία τόσο ζεστή φωνή που ένιωσα τόσο κοντά μου όταν την πρωτοάκουσα, πώς μπήκε ο σπόρος του ραδιοφώνου μέσα σου; Πώς «φύτρωσε» αυτή η αγάπη που δείχνει η φωνή σου και η εκπομπή σου. Πώς μεγάλωσε;
Δεν θυμάμαι, να σου πω με λεπτομέρεια, ότι ήταν Τρίτη, ξέρω γω, βράδυ. Θυμάμαι πάντα, όμως, τον εαυτό μου να ακούει ραδιόφωνο… Και αν δεν υπήρχε ραδιόφωνο, σίγουρα θα υπήρχε κάποια μουσική μέσα στο σπίτι. Τα χρόνια πέρασαν και ένας συμφοιτητής μου στη σχολή δημοσιογραφίας μού είπε ότι ένας ραδιοφωνικός σταθμός αναζητεί μια φωνή για τις ειδήσεις. Λέω, «αχ, αυτό είναι, εγώ είμαι». Δεν αναρωτήθηκα αν θα με πάρουν, πήγα εκεί και τους λέω, «με ψάχνετε, ήρθα». Ήμουνα 19 χρονών. Και από τότε πέρασαν πάρα πολλά χρόνια. Το ραδιόφωνο ήτανε πάντα μια μαγική συνθήκη η οποία με ακολουθεί ακόμα και τώρα και είμαι ευγνώμων. Και αυτό που είπες ότι αισθάνεσαι, ότι είμαι συντροφιά, είναι πάρα πολύ τιμητικό για μένα. Γιατί ουσιαστικά αυτός είναι ο στόχος. Αυτό είναι το ραδιόφωνο. Το ραδιόφωνο είναι ένα θερμό μέσο. Χρειάζεται μόνο την ακοή για να είσαι μέρος του. Οπότε, απλά και μόνο με μια αίσθηση το ότι καταφέρνω και μπαίνω σε ένα χώρο, σε ένα αυτοκίνητο, στο αυτί ενός ανθρώπου, στην καθημερινότητά του και αυτός μπαίνει στη διαδικασία να με προσέχει, να συμμετέχει, να μου δίνει χώρο μέσα στην καθημερινότητά του είναι εξόχως τιμητικό. Και κερδισμένο στοίχημα, νομίζω, πια.
Διατηρεί αυτό το στοιχείο στο χαρακτήρα του το ραδιόφωνο σήμερα;
Ναι, βέβαια. Το ραδιόφωνο αυτό είναι. Είναι παρέα. Υπάρχει κάτι το οποίο βρίσκεται σε έναν χώρο που βρίσκεσαι κι εσύ και κάτι μεταδίδει. Μπορεί να μεταδίδει μια πληροφορία, μια έρευνα. Μπορεί να μεταδίδει ειδήσεις, μπορεί να μεταδίδει μόνο μουσική. Μεταδίδει όμως κάτι. Υπάρχει ένας πομπός και υπάρχει και πάντα ένας δέκτης. Πάντα θα είναι έτσι.
Τι το καθορίζει σήμερα το ραδιόφωνο;
Αυτό που καθορίζει το μουσικό ραδιόφωνο είναι το μήνυμα και το πόσο αυτό περνάει. Και γιατί περνάει. Και το πόσο κάθε άνθρωπος ο οποίος βρίσκεται από την από δω μεριά μπορεί να επικοινωνήσει αυτό το μήνυμα. Με όποιο τρόπο. Θέλω να φαντάζομαι ότι είμαστε πραγματικά μια παρέα. Με τους περισσότερους ακροατές προφανώς δεν έχουμε γνωριστεί ποτέ και πιθανότατα αυτό να μη γίνει ποτέ. Αλλά μας φαντάζομαι κάθε μέρα το πρωί να πίνουμε καφέ. Όπως πίνω καφέ με τον φίλο μου, με την οικογένειά μου. Οπότε με αυτόν τον τρόπο της παρέας, ναι, θέλω να βγαίνει αυτός ο τρόπος στον αέρα.
Άρα λοιπόν το ραδιόφωνο είναι στάση ζωής;
Όχι. Είναι ζωή. Για μένα είναι η ζωή η ίδια. Και δεν θα την άλλαζα. Αν βιώσω, ή αν συμβεί κάτι σκέφτομαι αστραπιαία «να το πω αύριο στην εκπομπή, στα παιδιά»!
Θυμάσαι τη στιγμή που μπήκες για πρώτη φορά μέσα σε ένα ραδιοφωνικό στούντιο;
Ξεχνιέται αυτό… Καταστροφή. Η καταστροφή η ίδια. Άνοιξε το μικρόφωνο και ξεκίνησα να διαβάζω τις ειδήσεις και κόβεται το ρεύμα. Σκοτείνιασαν τα πάντα. Ο άνθρωπος που ήταν στην κονσόλα δεν προλαβαίνει να κλείσει το μικρόφωνό μου και ακούστηκαν διάφορα πανικόβλητα λόγια… Η διοίκηση βεβαίως και άκουσε και αποφασίστηκε να τις ηχογραφώ 5 λεπτά νωρίτερα.
Ποιος ήταν ο ραδιοφωνικός σταθμός;
Ο Jeronimo Groovy.
Μέσα από αυτό το βάθος χρόνου βλέπεις ότι έχουν αλλάξει πράγματα στο ραδιόφωνο κι αν ναι ποια;
Α, όλα. Τα πάντα. Aπό το στούντιο και τον τεχνολογικό εξοπλισμό μέχρι και οι άνθρωποι που το υπηρετούμε. Το ραδιόφωνο είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Πάντα ήτανε. Αυτός ο οργανισμός αναπνέει, εξελίσσεται, ματώνει, γιατρεύει τις πληγές του, κάνει λάθη, κάνει σωστά. Έχει τα πάντα που έχει ένας ζωντανός οργανισμός. Το ραδιόφωνο είμαστε εμείς οι ίδιοι.
Όταν λέμε ότι έχει αλλάξει το ραδιόφωνο, έχουν μπει νέες τεχνολογίες, έχουν μπει καινούρια πράγματα, υπάρχουν όμως βέβαια και φωνές που κάνουν παράπονα, ότι όλο αυτό το πράγμα είναι λίγο αποξενωτικό. Η εισαγωγή του playlist, ο χρονομετρημενος λόγος, ακόμα και η εισαγωγή πλέον της τεχνητής μου νοημοσύνης. Όλα αυτά τα πράγματα. Πιστεύεις ότι λειτουργούν για το καλύτερο του ραδιοφώνου, για το συμφέρον του ραδιοφώνου, εννοώ το οικονομικό, παραμερίζοντας στην άκρη τον πραγματικό όρο ραδιόφωνο. Τι άποψη έχεις για όλα αυτά;
Θα ήταν πάρα πολύ άδικο να είμαι απόλυτη. Γιατί κάπου στη μέση πρέπει να είναι όλο αυτό. Όπως σου είπα, το ραδιόφωνο είναι ένας ζωντανός οργανισμός ο οποίος, ναι, βεβαίως αλλάζει. Αλλά και εμείς οι ακροατές δεν έχουμε αλλάξει; Στη σημερινή του μορφή το ραδιόφωνο είναι μια συντροφιά, μια παρέα και λιγότερο μια πηγή πληροφορίας. Και όλοι αναζητούμε κάτι οικείο στο αυτί ανοίγοντας τον ραδιοφωνικό δέκτη. Από την άλλη μεριά, αυτό που είπες με τις λίστες εξαρτάται πάντα ποιος τις φτιάχνει αυτές τις λίστες. Μπορείς να πεις ότι τις φτιάχνει ένα μηχάνημα. Υπάρχει όμως ένας άνθρωπος ο οποίος το ρυθμίζει αυτό το μηχάνημα και ένας άνθρωπος ο οποίος ελέγχει αυτό το μηχάνημα τι βγάζει. Αν αυτός ο άνθρωπος έχει άποψη, γνωρίζει το ρεπερτόριο, γνωρίζει το μέσο και το υπηρετεί, τότε το αποτέλεσμα δεν είναι κακό. Αν αφήσουμε όμως την τεχνολογία έτσι μόνη της ξερή, αν αφήσουμε την τεχνητή νοημοσύνη να κάνει αυτό που χρειάζεται ένα ζωντανός οργανισμός να αναπνεύσει, τότε ναι εκεί το έχουμε χάσει.
Δώσε μου μια εξήγηση του όρου ραδιοφωνικός παραγωγός.
Ο ραδιοφωνικός παραγωγός είναι αυτός που φτιάχνει μια ολόκληρη ραδιοφωνική συνθήκη από την αρχή μέχρι το τέλος. Από το λόγο, το τραγούδι αλλά και την ιστορία που κάθε φορά θέλει να διηγηθεί. Με την εισαγωγή του playlist αυτές οι ιστορίες έχουν συρρικνωθεί, αλλά ακόμα και τώρα ως ραδιοφωνικός παραγωγός καταφέρνω να πω τις δικές μου ιστορίες ακόμα και σε στενότερα πλαίσια. Με την ίδια ποιότητα και συνέπεια.
Τι αποκόμισες από την μέχρι τώρα πορεία σου στο ραδιόφωνο;
Το ραδιόφωνο σε κατακλύζει… Δεν σκέφτεσαι κάτι άλλο. Κάνω αυτή τη δουλειά πολλά χρόνια και αν έμαθα κάτι είναι ότι αν δεν είσαι αφοσιωμένος στο ραδιόφωνο, αυτό από μόνο του θα σε πετάξει έξω. Δεν θα χρειαστεί ποτέ να παραιτηθείς. Το ραδιόφωνο ξέρει τι ανθρώπους έχει, ξέρει ποιοι άνθρωποι το σέβονται. Το ραδιόφωνο ξέρει πολύ καλύτερα από σένα και από μένα το πως θα λειτουργεί. Κι αν δεν μπορείς, αν δεν θέλεις, αν δεν είσαι συνεπής στη ραδιοφωνική δουλειά δεν θα μακροημερεύσεις.
Τι διαφορές υπάρχουν μεταξύ ενός ακροατή που ακούει το πρωί ραδιόφωνο και ενός ακροατή που ακούει το βράδυ ή το απόγευμα;
Διαφορά χρήσης. Το πρωί βάζει τα ακουστικά του, μπαίνει μέσα στο τρένο, μπαίνει μέσα στο αυτοκίνητο, ανοίγει το ραδιόφωνο βρίσκεται σε μια εγρήγορση στο ξεκίνημα μιας καινούργιας ημέρας. Το απόγευμα ο ίδιος ο άνθρωπος έχει ολοκληρώσει το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας και έρχεται πάλι στο ραδιόφωνο έτσι ώστε να αποφορτιστεί, έτσι ώστε να ακούσει κάτι οικείο, κάτι όμορφο. Το βράδυ τώρα αυτός ο άνθρωπος ήδη έχει φτάσει κάπου, στο σπίτι του, στον άνθρωπό του. Εκεί θέλει μια ηρεμία, θέλει έναν απολογισμό ίσως και μια πιο εσωτερική ανάγνωση της ημέρας, ένα σάουντρακ για την ίδια την ψυχή του.
«Ακούω, μου αρέσει, προτείνω». Ισχύει αυτό στο ραδιόφωνο σήμερα;
Πολύ λιγότερο.
Πιστεύεις ότι αυτό είναι καλό ή κακό;
Πάλι είναι άδικο να πω με μια λέξη είναι καλό ή κακό. Αλλάζοντας χρήση το συγκεκριμένο μέσο άλλαξε και το τρίπτυχο που αναφέρεις. Ευτυχώς νέοι καλλιτέχνες έχουν πολλές περισσότερες πλατφόρμες για να κάνουν γνωστή την τέχνη τους. Οι παραγωγοί επίσης, έχουμε τρόπους να στηρίξουμε αυτό που ακούσαμε.
Ποια είναι η μεγαλύτερη ικανοποίηση που σου έχει δώσει το ραδιόφωνο μέχρι τώρα Βιβή;
Κάθε μέρα είναι και μια μεγαλύτερη. Και κάθε μέρα είναι διαφορετική. Είναι ένας μαγικός χώρος το στούντιο. Μπορεί να έχει συμβεί το οτιδήποτε, αλλά όταν κλείνει η πόρτα πίσω μου και είμαι εκεί τότε όλα είναι έξω. Είμαι σε εντελώς άλλο περιβάλλον. Και η σύνδεση πλέον με την άλλη πλευρά, των ακροατών δηλαδή, είναι κάτι το απερίγραπτο, το απρόσμενο. Σήμερα για παράδειγμα στην εκπομπή έκανα 2-3 σαρδάμ, και λέω: «Ρε εσείς ξεματιάζει κανένας;» για την πλάκα. Μπορώ να σου στείλω βιντεάκια ανθρώπων να με ξεματιάζουν, μπορώ να σου στείλω ευχές που μου γράψανε σε περίπτωση που με πιάσει πάλι το μάτι! (γέλια)
Αν σου ζητούσα να μου πεις μια ραδιοφωνική ιστορία τι θα μου έλεγες;
Θα σου πω μια πολύ πρόσφατη και ελπιδοφόρα. Μια από αυτές που αποδεικνύει ότι το ραδιόφωνο μπορεί ανύποπτα να τρυπώσει στις ζωές μας. Έκανα πρόσφατα δώρο σ’ ένα φίλο και συνάδελφο ένα βιντατζ ραδιοφωνάκι. Το βλέπει η έφηβη κόρη του και πλέον έχει γίνει η προέκταση της καθημερινότητας της. Η πιτσιρίκα είναι 15 και είναι συνέχεια με το ραδιόφωνο και τραγουδάει. Κάπως έτσι καταλαβαίνεις ότι κάτι σωστό γίνεται εδώ. Φεύγεις εντελώς από την διαδικασία του ότι το ραδιόφωνο κάποια στιγμή θα σβήσει. Όσο υπάρχει συναίσθημα, δεν υπάρχει περίπτωση να φύγει το ραδιόφωνο.
Πες μου τώρα λίγο για τον Μέντα 88. Τι κανονίζει, τι θα ακούσουμε, ποια είναι τα νέα σχέδια του Μέντα 88...
Ο Μέντα 88 καταρχάς έχει μια εξόχως δημιουργική ομάδα που έχει πολύ ωραίες ιδέες, έχει πολύ ταλέντο, είναι αποτελεσματική και αυτό είναι που κάνει τη διαφορά από όλες τις υπόλοιπες ομάδες στις οποίες έχω κατά καιρούς εργαστεί. Ανά τακτά χρονικά διαστήματα πραγματοποιούμε τα Μέντα Live, όπου είναι η ιδανική ευκαιρία να συναντηθούμε με το κοινό μας σε μια πολύ προσωπική συνθήκη, να μιλήσουμε να επικοινωνήσουμε. Πάντα την ευκαιρία δίνει ένας διαφορετικός καλλιτέχνης, που κάνει μια συναυλία ειδικά για εμάς. Έπειτα έχουμε τα Μέντα Icons, όπου ακροατές ψηφίζουν τα πιο αγαπημένα τραγούδια ενός καλλιτέχνη και αυτός έρχεται και τα κάνει εκπομπή. Γεμάτη ιστορίες (από πρώτο χέρι), γεμάτη συναίσθημα, γεμάτη μουσική.
Και μετά πάντα στο πρόγραμμα θα υπάρχουν οι διαγωνισμοί, Μέντα Τριήμερα και Μέντα Ταξίδια που είναι ουσιαστικά υπέροχες ιδέες απόδρασης από τη πιεστική καθημερινότητα. Βεβαίως υπάρχουν πράγματα που είναι στα σκαριά. Γιατί σου η ομάδα του Μέντα δεν κάθεται ποτέ ήσυχη!
Βιβή μου σε ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ.
Εγώ σε ευχαριστώ. Και για τον χρόνο και για τον ενδιαφέρον.
