Το ολλανδικό post-punk / dark wave project του Edwin van der Velde έρχεται για ένα μοναδικό show στο Death Disco
09 Μαρτίου 2026Σε αντίθεση με τους Zwarte Poëzie, που μάλλον δεν πέτυχαν όσα ήθελαν, οι Bragolin δέχονται «πολύ περισσότερη αγάπη», όπως μας λέει ο ίδιος ο δημιουργός των δύο αυτών συναρπαστικών μουσικών projects από την Ουτρέχτη της Ολλανδίας, Edwin van der Velde.
Στις 14 Μαρτίου (Σάββατο) οι Bragolin, με τους δύο Edwin (Edwin van der Velde και Edwin Daatselaar), θα βρεθούν στο Death Disco (Ωγύγου 16, Αθήνα) για την παρουσίαση του νέου τους δίσκου με τίτλο “I Don't Like What It Does To Me” αλλά και για όλα τα τραγούδια του κοντινού παρελθόντος που τους καθιέρωσαν σαν ένα από τα πιο σημαντικά σχήματα της σύγχρονης dark wave / post punk σκηνής. Μαζί τους σαν special guests οι Mech_nimal από την Αθήνα, σε ένα πραγματικά ενδιαφέρον double bill.
O Edwin van der Velde μίλησε στο loaded για τους Bragolin, τους Zwarte Poëzie, για τη μουσική και τον κινηματογράφο.
Έχει περάσει αρκετός καιρός από τον τελευταίο σας δίσκο. Γιατί υπήρξε αυτό το κενό ετών;
Λόγω του ότι είχα βαλτώσει σε καταστάσεις, το λες και burnout.
Τι αντιπροσωπεύει το άλμπουμ «I Don’t Like What It Does To Me»;
Ανακούφιση και το αίσθημα της ολοκλήρωσης που επιτέλους κυκλοφόρησε, χωρίς να χρειαστεί να κάνω συμβιβασμούς στην ποιότητα. Ήθελα να είναι όσο το δυνατόν καλύτερο, ανεξάρτητα από το πόσο χρόνο θα έπαιρνε.
Πώς θυμάσαι τα εφηβικά σου χρόνια; Σε τι είδους μουσική άκουγες και πώς εξελίχθηκε αυτό;
Το πρώτο συγκρότημα που πραγματικά αγάπησα ήταν οι Nirvana. Στην εφηβεία μου τους άκουγα κατά 80%, και αυτό μου κίνησε το ενδιαφέρον να πιάσω κιθάρα στα 19 μου. Μετά μπήκα στη goth σκηνή. Μόνο τα τελευταία χρόνια άρχισα να ακούω ξανά Nirvana. Υπάρχουν ακόμα στοιχεία στη σύνθεση των τραγουδιών μου που προέρχονται από εκεί. Ο Kurt Cobain είχε μία αίσθηση για ποπ/πιασάρικες μελωδίες, ενώ η ατμόσφαιρα παρέμενε ως είχε. Αυτό διατηρώ και στους Bragolin, μου αρέσουν οι πιασάρικες μελωδίες ενώ η ατμόσφαιρα παραμένει ζοφερή.
Πότε και γιατί σχηματίστηκαν οι Bragolin; Συμμετείχες σε άλλα project πριν από αυτούς;
Από το 2005 έχω το project Zwarte Poëzie. Στις αρχές του 2013, η Isolde Woudstra με βοήθησε σε μία εμφάνιση. Μετά αγόρασα ένα εξάχορδο Bass VI και με αυτόν τον νέο ήχο ήθελα να ξεκινήσω ένα νέο project. Καθώς η συνεργασία με την Isolde πήγαινε πολύ ομαλά, της ζήτησα να μπει στους Bragolin όταν ξεκινήσαμε στα τέλη του 2013.
Μείναμε «under the radar», κάνοντας μόνο μία δοκιμαστική συναυλία το 2015, μέχρι που εκείνη αποχώρησε το 2017. Ολοκλήρωσα το άλμπουμ που κυκλοφόρησε στις αρχές του 2018 πριν αρχίσουμε πραγματικά τις συναυλίες. Εκείνη την περίοδο η Maria μπήκε στους Bragolin, πριν ενταχθεί ο Edwin.
Πώς, λοιπόν, έγινε ο Edwin Daatselaar μέλος της μπάντας και ποια είναι η συνεισφορά του στους Bragolin;
Είμαστε στενοί φίλοι για σχεδόν δύο δεκαετίες και δεθήκαμε ακόμα περισσότερο τη δεύτερη δεκαετία, με τον Edwin να με ακολουθεί πρώτα στους Zwarte Poëzie και μετά στους Bragolin.
Ποιοι είναι οι Zwarte Poëzie και πώς διαφέρουν από τους Bragolin;
Οι Zwarte Poëzie ήταν η πρώτη μου πραγματική μπάντα που ξεκίνησε το 2005 και αυτή τη στιγμή κάνουμε ένα διάλειμμα επειδή είμαστε πολύ απασχολημένοι με τους Bragolin.
Με τους Bragolin μπόρεσα να τα κάνω όλα από την αρχή, έχοντας όλη τη γνώση ώστε να μην επαναλάβω τα ίδια λάθη. Στους Zwarte Poëzie τραγουδάω στα ολλανδικά για τις προσωπικές μου λύπες. Στους Bragolin τραγουδάω στα αγγλικά, κυρίως για θέματα μυθοπλασίας. Στους Zwarte Poëzie παίζω έναν παραμορφωμένο alternative rock ήχο κιθάρας, εμπνευσμένο από τους Placebo και τους Nirvana. Στους Bragolin έχω αυτόν τον καθαρό Bass VI ήχο των 60s που συγγενεύει περισσότερο με τον Ennio Morricone και τη surf μουσική.
Οι Zwarte Poëzie είναι σαν το άτυχο παιδί που προσπάθησε πολύ στο σχολείο αλλά δεν τα κατάφερε ποτέ, εκτός από μία μικρή underground επιτυχία σε μεγαλύτερη ηλικία. Οι Bragolin είναι ο τυχερός μικρός αδερφός που έχει εύκολη ζωή και δέχεται πολύ περισσότερη αγάπη.
Τι μπορούμε να περιμένουμε από την εμφάνισή σας στην Αθήνα και τι περιμένετε εσείς από την πόλη;
Με το νέο άλμπουμ, υπάρχουν πλέον περισσότερα uptempo τραγούδια στο live set. Οπότε ναι, μπορούμε να περιμένουμε ότι ο κόσμος κι εμείς θα χορέψουμε περισσότερο από ποτέ.
Τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό, ποιες είναι οι αγαπημένες σας ταινίες όλων των εποχών;
Αυτή είναι ωραία ερώτηση! Αν και δεν ξέρω ακριβώς γιατί βρίσκονται εκεί συγκεκριμένες ταινίες, νομίζω ότι το γούστο μου ποικίλλει από κλασικές ταινίες δράσης με τις οποίες μεγάλωσα, μέχρι μερικά εξαιρετικά σύγχρονα art house θρίλερ.
Οι ταινίες με την υψηλότερη βαθμολογία μου στο IMDB με τυχαία σειρά είναι (και πιθανώς ξεχνάω πολλές αγαπημένες): The Witch, The Lighthouse, Hereditary, Let The Right One In, Only Lovers Left Alive, 1984, Psycho, Haute Tension, It Follows, The Maze Runner, A Quiet Place, Bird Box, Where The Crawdads Sing, The Dark Knight, Schindler’s List, The Pianist, Poor Things, Bram Stoker’s Dracula, Memento, Leon, LOTR The Two Towers, Alien, Predator, The Thing, Invasion of the Body Snatchers, Heretic, The Shining.
Έντεκα από αυτές τις ταινίες έχουν εμπνεύσει αντίστοιχα τραγούδια των Bragolin:
- 1984: In Our Field Of Oaks
- Bram Stoker’s Dracula: Take Us Down
- Psycho: The End Dwells In Us All
- Hereditary: No One Ever Speaks In This House
- The Thing & Invasion of the Body Snatchers: Not All Are Real
- It Follows & Haute Tension: I Run and Hide
- The Lighthouse: Tar With Salt Foam
- A Quiet Place & Bird Box: This Presence Like A Breeze
Bragolin (NL) & Mech_nimal (GR) live at Death Disco
Οι πόρτες ανοίγουν στις 21:00
Εισιτήρια ΕΔΩ
