Το προηγούμενο Σάββατο ζήσαμε το εξής παράδοξο, παράλογο και βλακώδες: γονείς που ήθελαν να δουν στο Floyd τους Gathering μαζί με τα ανήλικα παιδιά τους, δεν μπορούσαν να το κάνουν. Δεν επιτρεπόταν η είσοδος στο χώρο, το απαγορεύει ο νόμος.
Οι γονείς ωστόσο δεν έφταιγαν αφού τα εισιτήρια που αγόρασαν ήταν για ανοιχτό χώρο, απλώς μεταφέρθηκε η συναυλία σε κλειστό. Σε ανοιχτό χώρο επιτρέπονται τα παιδιά, σε κλειστό δεν επιτρέπονται. Καταλαβαίνετε όλοι από τη φράση αυτή πόσο παράλογος είναι ο νόμος. Στην Τεχνόπολη μπορούν οι γονείς με τα παιδιά τους να δουν μία συναυλία, στο Gazarte που είναι 50 μέτρα πιο πέρα, δεν μπορούν. Για το αλκοόλ θεωρητικά είναι ο νόμος, αλλά μπαρ υπάρχουν και στους ανοιχτούς χώρους.
Ε, τότε, να μην μπαίνουν τα παιδιά και στις ταβέρνες. Κι εκεί υπάρχει αλκοόλ. Ούτε στα ουζερί.
Το θέμα το ανέδειξε και σήμερα το πρωί η Ζωή Κωνσταντοπούλου της Πλεύσης Ελευθερίας, μιλώντας στον Σωτήρη Ξενάκη και τον Βασίλη Σκουρή στα Παραπολιτικά 90.1.
Το έγραφε την προηγούμενη εβδομάδα και ο Γιάννης Πούλος στο Newsletter του Documento. Ιδού:
Στην είσοδο ενός από τους δεκάδες κλειστούς συναυλιακούς χώρους που έχει η Αθήνα επικρατούσε μια μικρή αναστάτωση. Δύο παιδιά, 15 και 16 ετών, είχαν κερδίσει προσκλήσεις για την παρουσίαση του νέου δίσκου ενός ελληνικού συγκροτήματος. Εφαγαν πόρτα γιατί όπως τους ενημέρωσαν «ο νέος νόμος απαγορεύει την είσοδο σε ανήλικους». Λίγο παραδίπλα, ένας πατέρας είχε έρθει με τον 17χρονο γιο του. Είχαν αγοράσει εισιτήρια και ήθελαν απλώς να παρακολουθήσουν μαζί τη συναυλία. Πλησιάζοντας στην είσοδο η απάντηση ακούστηκε εξοργιστικά παράλογη: «Εσείς μπορείτε να περάσετε, ο μικρός όχι». Επτά λέξεις που περιγράφουν τον παραλογισμό μιας νομοθετικής ρύθμισης που ψηφίστηκε με σκοπό να προστατεύσει τους ανηλίκους από το αλκοόλ, αλλά δεν ξεχωρίζει το κλαμπ από τη συναυλία και στερεί από τον γονέα το δικαίωμα να διασκεδάσει μαζί με το παιδί του. Ο πατέρας, μουσικός και ο ίδιος, έφυγε εκνευρισμένος στολίζοντας με κοσμητικά επίθετα τους «φωστήρες που σκέφτηκαν κάτι τέτοιο», εστιάζοντας στον παραλογισμό ενός νόμου που απαγορεύει την είσοδο ανηλίκων σε κλειστούς συναυλιακούς χώρους ακόμα και αν συνοδεύονται από τους γονείς τους. Ο Ν. 5216/2025, που τέθηκε σε ισχύ τον Ιούλιο του 2025, αυστηροποίησε το πλαίσιο για την προστασία των ανηλίκων από το αλκοόλ και απαγόρευσε την είσοδο και παραμονή τους σε κέντρα διασκέδασης και αμιγή μπαρ
Ο συγκεκριμένος άνθρωπος δεν πήγε το παιδί του σε κάποιο κλαμπ για να πιει, δεν το άφησε με μια παρέα συνομηλίκων του να περιφέρεται ανεξέλεγκτοι μέσα στη νύχτα. Το πήρε μαζί του, το συνόδεψε, σε μια συναυλία για να ακούσουν ένα συγκρότημα που τους άρεσε.
Στη συναυλία πας για τη μουσική, για τον καλλιτέχνη, για να δεις πώς ακούγεται ζωντανά ένα τραγούδι, ένας δίσκος που έχεις ακούσει στο κινητό, στο στερεοφωνικό, στο αυτοκίνητο. Και ναι, μπορεί να πιεις μια μπίρα, αλλά μπορεί και να μην πιεις τίποτα.
Το Π.Δ. 36/1994 προέβλεπε ότι η απαγόρευση εισόδου σε κέντρα διασκέδασης αφορούσε τους κάτω των 17 ετών «που δεν συνοδεύονταν από γονείς ή κηδεμόνες». Δηλαδή ο νομοθέτης της εποχής θεωρούσε ότι η παρουσία του γονέα έχει σημασία. Τριάντα και πλέον χρόνια αργότερα, ο νέος νόμος έκανε το ακριβώς αντίθετο: όσοι είναι κάτω των 18 μένουν έξω ακόμη και αν ο πατέρας ή η μητέρα είναι δίπλα. Η αλλαγή αυτή δεν συνιστά αλλαγή φιλοσοφίας που μας πηγαίνει εξήντα χρόνια πίσω…
Επειδή ο χειμώνας είναι μπροστά μας και οι συναυλίες πολλές, πρέπει να το δουν το ζήτημα άμεσα. Δεν καταδικάζουν μόνο τα παιδιά κάτω των 18 ετών απομακρύνοντάς τα από συναυλίες, από τον πολιτισμό δηλαδή, αλλά καταδικάζουν και τους καλλιτέχνες που απευθύνονται κατά βάση σε πιτσιρικάδες.
