Πέρασαν τέσσερα χρόνια. Και μέσα σε αυτά τα χρόνια άλλαξε ο κόσμος. Δεν είναι μόνο που ο Βασίλης έφυγε πρόωρα. Είναι και που λείπει η ματιά του από όλα αυτά που έχουν συμβεί. Μας λείπει πάντα, συχνά δε απελπιστικά. Όμως θα είναι εδώ μέχρι να φύγει από τον κόσμο και ο τελευταίος από μας που τον γνώρισαν, τον αγάπησαν και στηρίχθηκαν πάνω του. Ναι, τώρα μπορώ να πω ότι δεν μου έρχεται αυθορμήτως να του τηλεφωνήσω. Μπορεί να μην το δέχομαι, αλλά το συνήθισα. Αλλά δεν ξεπερνιέται. Είναι μία μόνιμη άρνηση. Ας είναι. Και επειδή καμιά φορά πιστεύω ότι με βλέπει, υποστηρίζω τον Ολυμπιακό στα διεθνή παιχνίδια του γιατί αισθάνομαι ότι εκπροσωπώ τον κουμπάρο μου.
Μας λείπει πάντα, συχνά δε απελπιστικά

Του Κώστα Γιαννακίδη
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Ευτυχώς που η «Ελεύθερη Ώρα» αποκαλύπτει μία-μία τις σατανιστικές συναυλίες στο ΟΑΚΑ
Ποιος άραγε είναι εκείνος που δεν θέλει το «Ράδιο Αρβύλα» στην TV σε προεκλογική περίοδο;
«Το Αρχείο της ΕΡΤ έχει εξελιχθεί σε έναν πόλο δημιουργίας, διασύνδεσης και διάδρασης με το κοινό»
Η αθλητική στήλη του e-tetRadio: Από το ζενίθ στο ναδίρ ο Λεβαδειακός
DAB+ στην Ελλάδα: Επένδυση στο μέλλον ή μια ακριβή τεχνολογία του χθες;
Το Netflix θα δείξει live την εμφάνιση των U2 στο ημίχρονο του Thanksgiving Eve