Καινούργιο άλμπουμ από τον ΛΕΞ και αυτό από μόνο του δημιουργεί τεράστια ένταση

Καινούργιο άλμπουμ από τον ΛΕΞ και αυτό από μόνο του δημιουργεί τεράστια ένταση

 

ΛΕΞ
ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΣ
Stay Indepedent

★ ☆ ☆ ☆ ☆

Καινούργιο άλμπουμ από τον ΛΕΞ και αυτό από μόνο του δημιουργεί τεράστια ένταση σε όλους. Θετική εννοείται. Οι φαν του ΛΕΞ περιμένουν πώς και πώς κάθε νέα δουλειά του, δεν είναι και πολύ συχνές αυτές βλέπετε. Εδώ ωστόσο μάλλον κυριαρχεί η απογοήτευση. Αδύναμο άλμπουμ, μουσικά πάρα πολύ, αλλά και στιχουργικά. Και ας λέει κάπου «είμ’ απ’ τις ίδιες γειτονιές με τον Σαββόπουλο / Κι ήμασταν όλοι δέκα χρόνια κομμάτια, και βάλε».

Καταρχάς να πούμε ότι ο ΛΕΞ αποφάσισε να… τραγουδήσει. Δεν έγινε και έντεχνος, μη νομίζετε. Αλλά δεν είναι και ο γνωστός χειμαρρώδης χιπ χοπάς με τις καυτές ρίμες. Ετσι παίζει πολύ με το τραπ, ενώ δεν τον είχαμε ακούσει ποτέ να χρησιμοποιεί τόσο auto-tune (δηλαδή αυτή τη μηχανική αλλοίωση της φωνής που βάζουν κατά κόρον οι τράπερ). Είναι άλλη μουσική πια (μαζί με τον Dof εννοείται), καμία σχέση με τα προηγούμενα άλμπουμ του. Μέχρι και ρεφρέν έχει. Δεν το θεωρώ κακό πάντως να πειραματίζεται ένας καλλιτέχνης, ακόμα κι αν δεν του βγαίνει.

Στιχουργικά κι εδώ ο ΛΕΞ παραμένει στα στενά όρια της Θεσσαλονίκης. Είναι αστικό το χιπ χοπ του, γνωστό αυτό, αστικό και θεσσαλονικιό. Ο γνωστός και καλός ΛΕΞ. «Πριν ξημερώσει θα βγούμ’ απ’ την πόλη / Περνάμε μπροστά απ’ τα εργοστάσια πριν πιάσουν δουλειά οι εργάτες» λέει στο «Φιμέ» επαναλαμβάνοντας μονότονα τον στίχο «Πίσω από τζάμια φιμέ». Κάπου αλλού αντί να πει fuck the police το κόβει στο fuck the πόλη. Καλύτερο κομμάτι του μικρού σε διάρκεια άλμπουμ (33 λεπτά) ο «Δράκος», ίσως γιατί είναι επηρεασμένο 100% από τον Παύλο Παυλίδη.