Shots

Στα εφημερεύοντα η αγωνία ή η ανακούφιση είναι ισότιμη μεταξύ μας...

16 Ιουλίου 2019

Μιλάει στο κινητό. Στα ελληνικά. «Εχασε αίμα. Ναι φοβάται. Κι εγώ φοβάμαι».

Της Ναταλί Χατζηαντωνίου

Είναι από το Μπαγκλαντές και αγωνιά για την έγκυο γυναίκα του που την έφεραν με το ΕΚΑΒ. Στο «Ελενα» όπου εγώ αγωνιώ για την κόρη μου, εσύ αγωνιάς για τη δική σου κι αυτός αγωνιά για τη σύντροφό του.

Ξημερώματα στα εφημερεύοντα η αγωνία ή η ανακούφιση είναι ισότιμη μεταξύ μας: εγώ, μια οικογένεια Ρομά, ένας Αλβανός κι ένας Ιταλός που περιμένουν τις γυναίκες τους, ο τελευταίος εκτάκτως από τη Μύκονο όπως λένε οι τραυματιοφορείς, ένας 20χρονος Ελληνας που έφερε τη φίλη του κυριολεκτικά σηκωτή.

Και στην εικόνα του φύλακα, της νοσηλεύτριας και του γιατρού που είναι εξίσου εξυπηρετικοί προς όλους μας, βεβαιώνομαι, ξημερώματα Τρίτης στα εφημερεύοντα του «Έλενα», ότι «η χώρα δεν είναι ξέφραγο αμπέλι».



 

Στην ίδια κατηγορία